Nobyembre 4, 2020

​Lucas 14:25-33
Paggunita kay San Carlos Borromeo
Miyerkules ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II)

Noong panahong iyon,
sumama kay Hesus ang napakaraming tao; 
humarap siya sa kanila at kanyang sinabi, 
“Hindi maaaring maging alagad ko ang 
sinumang umiibig sa kanyang ama at ina, 
asawa at mga anak, mga kapatid, 
at maging sa sarili niyang buhay nang higit sa akin. 
Ang sinumang hindi magpasan ng sariling krus 
at sumunod sa akin ay hindi maaaring maging alagad ko. 
Kung ang isa sa inyo’y nagbabalak magtayo ng tore, 
hindi ba uupo muna siya 
at tatayahin ang magugugol para malaman kung, 
may sapat siyang salaping maipagpapatapos niyon? 
Baka mailagay ang mga pundasyon 
ngunit hindi naman maipatapos – 
siya’y kukutyain ng lahat ng makakakita nito. 
Sasabihin nila: ‘
Nagsimulang magtayo ang taong ito pero hindi naipatapos.’ 
O sinong hari na makikipagdigma sa kapwa hari 
ang hindi muna uupo at pag-aaralang mabuti 
kung ang sampunlibo niyang kawal ay maisasagupa 
sa kalaban na may dalawampunlibong tauhan? 
At kung hindi niya kaya, 
malayo pa ang kalaban ay magsusugo 
na siya ng mga kinatawan upang makipagkasundo. 
Gayun din naman, 
hindi maaaring maging alagad ko ang sinuman, 
kung hindi niya tatalikdan ang lahat sa kanyang buhay.”

Preacher: Francis Jerome Santos