Enero 15, 2020

​Marcos 2: 1-12
Biyernes ng Unang Linggo sa Karaniwang Panahon (I)

Noong panahong iyon, 
bumalik si Hesus sa Capernaum, 
at kumalat ang balitang siya’y nasa kanyang tahanan. 
Kaya’t nagkatipon ang napakaraming tao, 
anupat wala nang matayuan kahit sa labas ng pintuan. Samantalang nangangaral si Hesus, 
may idinating na isang paralitikong dala ng apat katao. 
Hindi nila ito mailapit kay Hesus 
dahil sa dami ng tao,
 kaya’t binakbak nila ang bubong sa tapat niya, 
at inihugos ang paralitikong nakaratay sa kanyang higaan.
Nang makita ni Hesus kung gaano kalaki 
ang kanilang pananalig, sinabi niya sa paralitiko, 
“Anak, ipinatatawad na ang mga kasalanan mo.”
 May nakaupo roong ilang eskriba na nagsaloob ng ganito:
“Bakit nagsasalita ng ganito ang taong ito?
 Kalapastanganan sa Diyos iyan! 
Hindi ba’t Diyos lamang ang 
makapagpapatawad ng mga kasalanan?”

Talos ni Hesus ang kanilang iniisip, 
kaya’t sinabi niya,
 “Bakit kayo nagsasaloob ng ganyan? 
Alin ba ang lalong madali:
ang sabihin sa paralitiko, 
‘Ipinatatawad na ang mga kasalanan mo,’
 o ang sabihing, 
‘Tumindig ka, dalhin mo ang iyong higaan ay lumakad ka’?
Patutunayan ko sa inyo na dito sa lupa, 
ang Anak ng Tao ay may kapangyarihang
 magpatawad ng mga kasalanan.” 
Sinabi niya sa paralitiko, 
“Tumindig ka, dalhin mo ang iyong higaan, 
at umuwi ka!” 
Tumindig naman ang paralitiko, 
binuhat ang kanyang higaan 
at umalis na nakikita ng lahat. 
Sila’y pawang nanggigilalas at nagpuri sa Diyos. 
“Hindi pa kami nakakikita ng ganito!” sabi nila.

Preacher: Lyn Geron